Ανακαλύψτε / Τους ανθρώπους, τη φύση, την κουλτούρα και τη γαστρονομία ενός μοναδικού τόπου

ΟΙΚΙΣΜΟΙ

ΜΑΝΔΡΑΚΙ
Πρωτεύουσα, λιμάνι και μεγαλύτερος οικισμός του νησιού είναι το Μανδράκι. Εδώ μένει η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων. Πρόκειται για ένα πολύ γραφικό οικισμό. Τα σπίτια είναι δίπατα με πρόσοψη στην ανατολή για να προστατεύονται από την προβέζα, το δυτικό άνεμο που πνέει στο νησί. Χτισμένα το ένα δίπλα στο άλλο, με άσπρους τοίχους και παραθυρόφυλλα βαμμένα σε έντονους χρωματισμούς. Τα στενά δρομάκια, λιθόστρωτα καταλήγουν στις βοτσαλωτές πλατείες, ενώ ο παραλιακός δρόμος οδηγεί στο μοναστήρι της Παναγιας της Σπηλιανής. Το διώροφο νεοκλασικό κτήριο στο οποίο στεγάζεται το Δημαρχείο είναι χτισμένο το 1931 από τεχνίτες της Σύμης και ξεχωρίζει για την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική του. Στο κέντρο του χωριού βρίσκεται η πλατεία Ηλικιωμένη, με τους χαρακτηριστικούς φίκους.

ΠΑΛΟΙ
Ένας παραθαλάσσιος οικισμός με αμμώδεις παραλίες, ψαροταβέρνες και πρόσβαση στις άλλες παραλίες του χωριού, Λυές και Παχειά άμμος. Θαυμάστε την Παναγία τη Θερμιανή και τα ιπποκράτεια λουτρά. Στο χωριό λειτουργεί μαρίνα για ιδιωτικά σκάφη. Υπολογίζεται ότι ελλιμενίζονται κατά μέσο όρο και ημερησίως 15-20 σκάφη από αρχές Απριλίου έως τέλη Οκτωβρίου.

ΕΜΠΟΡΕΙΟΣ
Μικρό ορεινό χωριό, με το κάστρο της Παντονίκης και την εκκλησία των Ταξιαρχών. Μπορείτε να απολαύσετε την εξαιρετική θέα της καλδέρας του ηφαιστείου. Στην είσοδο του χωριού βρίσκεται μια σπηλιά η οποία λόγω της θερμότητα της, από την ηφαιστειακή δραστηριότητα του νησιού, θεωρείται φυσική σάουνα. Στο παρελθόν ήταν μεγάλο και πολυάνθρωπο χωριό, που σήμερα κοντεύει να ερημώσει, αφού ελάχιστοι κάτοικοι μένουν σ’αυτό το χειμώνα.

ΝΙΚΕΙΑ
Έχουν μια ιδιαίτερη και χαρακτηριστική αρχιτεκτονική. Είναι χτισμένα στο χείλος της καλδέρας, από την μια πλευρά αγναντεύουν το Αιγαίο και από την άλλη τους κρατήρες. Εντυπωσιακή είναι η βοτσαλωτή πλατεία του χωριού, η οποία είναι ελλειπτική. Το μοναδικό ηφαιστειολογικό μουσείο της Ελλάδας, η εκκλησία των Εισοδείων της Θεοτόκου και τα σπίτια με τις χαρακτηριστικές μονοκλινείς σκεπές, θα σας συναρπάσουν. Η μονή του Αγίου Ιωάννη του Θεόλου και η Μονή της Παναγίας της Κυράς, είναι τα άλλα αξιοθέατα του χωριού.

ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΚΑΛΔΕΡΑ-ΚΡΑΤΗΡΑΣ
Το ηφαίστειο της Νισύρου είναι το νεότερο ενεργό ηφαίστειο της Ελλάδας, τα παλαιότερα πετρώματα του δεν ξεπερνούν σε ηλικία τα 150.000 χρόνια. 60.000 χρόνια πριν από σήμερα, εκατοντάδες μικρές εκρήξεις οικοδομούν ένα κώνο που υψωνόταν περίπου 600 μέτρα πάνω από τη θάλασσα και είχε περίπου την περίμετρο της σημερινής Νισύρου.

Δυο τεράστιες εκρήξεις, 25.000 και 15.000 χρόνια πριν από σήμερα, καταστρέφουν το κεντρικό τμήμα του ηφαιστείου, το οποίο κατακρημνίζεται και δημιουργεί την σημερινή καλδέρα του ηφαιστείου. Από τότε το ηφαίστειο παραμένει σε ηρεμία. Το πυρακτωμένο όμως πέτρωμα, που βρίσκεται σε βάθος λίγων χιλιομέτρων κάτω από την καλδέρα και τα καυτά αέρια του, θερμαίνουν το θαλασσινό και το βρόχινο νερό που κυκλοφορεί στα ρηχότερα πετρώματα και το μετατρέπουν σε υπέρθερμο ρευστό σε θερμοκρασίες που πλησιάζουν τους 500 βαθμούς κελσίου. Κατά διαστήματα το υπέρθερμο ρευστό τινάζει στον αέρα τα πετρώματα που το εμποδίζουν να φτάσει στην επιφάνεια προκαλώντας υδροθερμικές εκρήξεις και δημιουργώντας υδροθερμικούς κρατήρες. Τέτοιες ήταν όλες οι εκρήξεις που έχουν καταγραφεί στη Νίσυρο κατά τους ιστορικούς χρόνους.

Στο κέντρο του νησιού δεσπόζει η καλδέρα της Νισύρου. Η διάμετρος της είναι περίπου 4 χιλιόμετρα, το χείλος της κυμαίνεται σε υψόμετρο μεταξύ 250 και 600 μέτρων, ενώ ο πυθμένας της βρίσκεται στα 100 μέτρα από τη στάθμη της θάλασσας. Το δυτικό-βορειοδυτικό τμήμα της περιβάλλεται από τους λόφους Μποριάτικου, Νίφιου, Προφήτη Ηλία και Τραπεζίνας. Στο εσωτερικό της καλδέρας έχουν εντοπιστεί ίχνη από 20 κρατήρες, οι 10 είναι καλά διατηρημένοι και ο καθένας έχει το δικό του όνομα. Οι οικισμοί του Εμπορειού και των Νικειών προσφέρουν μια μαγευτική θέαση της καλδέρας, ειδικότερα η θέα του Προφήτη Ηλία των Νικειών, θα σας συναρπάσει

Ο Στέφανος είναι ο μεγαλύτερος και επιβλητικότερος από του 10 κρατήρες, ο οποίος μονοπωλεί το ενδιαφέρον των επισκεπτών, επιδεικνυόμενος σε αυτούς ως το «ηφαίστειο». Είναι ένας από τους μεγαλύτερους και καλύτερα διατηρημένους υδροθερμικούς κρατήρες στον κόσμο, έχει ελλειψοειδές σχήμα με το μεγαλύτερο άξονα 330 μέτρα και το μικρότερο 260 μέτρα, ενώ το βάθος του φτάνει τα 27 μέτρα. Δεν γνωρίζουμε την ακριβή του ηλικία, όπως και αυτή των περισσοτέρων κρατήρων, υπολογίζεται ότι δεν μπορεί να είναι παλαιότερος από 3.000 με 4.000 χρόνια. Ο κάθε επισκέπτης, μπορεί ακολουθώντας ένα μονοπάτι, να φτάσει στο εσωτερικό του κρατήρα και να θαυμάσει από κοντά τον χώρο αλλά και την μοναδική ατμιδική του δραστηριότητα.

ΑΤΜΙΔΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΚΡΑΤΗΡΑ ΣΤΕΦΑΝΟΥ: Όταν το νερό της βροχής εισέρχεται στο εσωτερικό του κρατήρα, λίγα μέτρα κάτω από την επιφάνεια του, συναντά θερμοκρασίες πάνω από 100 βαθμούς κελσίου, αρχίσει να θερμαίνεται και μετατρέπεται σε ατμό. Ο ατμός ασκεί πιέσεις στην επιφάνεια του κρατήρα, προξενεί μικρές εκρήξεις και δημιουργεί στρογγυλές χοάνες, τις τρύπες δηλαδή που υπάρχουν στον κρατήρα. Μαζί με τον ατμό εξέρχονται και άλλα αέρια, ένα εκ των οποίων είναι το υδρόθειο στο οποίο οφείλεται και η χαρακτηριστική οσμή που επικρατεί στο χώρο.

Δίπλα στο Στέφανο βρίσκεται ένας μικρότερος κρατήρας, ο μικρός Στέφανος.
Οι δυο παλαιότεροι ευδιάκριτοι υδροθερμικοί κρατήρες είναι τα καμινάκια, που βρίσκονται κάτω από τα Νικειά. Καθένας τους έχει διάμετρο 150 μέτρα περίπου. Οι υπόλοιποι υδροθερμικοί κρατήρες βρίσκονται στην περιοχή του Λόφου, απέναντι από τον κρατήρα Στέφανο. Εδώ βρίσκονται ο Λογοθέτης, ο παλαιότερος κρατήρας στην περιοχή, ο Πολυβώτης με διάμετρο 300 επί 150 μέτρα, Ο μικρός Πολυβώτης, το αποτέλεσμα της τελευταίας υδροθερμικής έκρηξης του 1887, ο Αλέξανδρος, ο Αχιλλέας και ο Λογοθέτης.

ΠΑΛΑΙΟΚΑΣΤΡΟ
Πρόκειται για την οχύρωση της αρχαίας πόλης της Νισύρου και μία από τις καλύτερες σωζόμενες οχυρώσεις του αιγαιακού χώρου. Η αρχαία πόλη ήταν χτισμένη τουλάχιστον από τον 8ο αι. π.Χ., επάνω από τον σημερινό οικισμό του Μανδρακίου. Το τείχος, στη μορφή που σώζεται σήμερα, χρονολογείται στον 4ο αι. π.Χ.. Χτισμένο στο φρύδι και στις πλαγιές του λόφου κατέληγε στα δυτικά στον γκρεμό, ενώ βόρεια έφθανε μέχρι το βράχο όπου σήμερα βρίσκεται το μεσαιωνικό κάστρο και το μοναστήρι της Παναγίας της Σπηλιανής. Το συνολικό μήκος της οχύρωσης είναι πολύ μεγάλο. Το τείχος και ο γκρεμός, οριοθετούν μια έκταση συνολικού εμβαδού 130 περίπου στρεμμάτων, με συνολική περίμετρο, σχεδόν 2 χιλιόμετρα, ενώ το βάρος κάποιων από τις πέτρες που αποτελούν το τείχος, φθάνει τους 3,5 τόνους Η κατασκευή της δαπανηρής και ισχυρής οχύρωσης θα μπορούσε να αποδοθεί στην προσπάθεια του δυνάστη της Καρίας Μαυσωλού και των διαδόχων του, οι οποίοι για μικρό διάστημα (355-332 π.Χ.) είχαν αποκτήσει τον έλεγχο της Ρόδου, της Κω, και των γειτονικών νησιών, να δημιουργήσουν ένα ισχυρό αμυντικό μέτωπο στην περιοχή. Για την οικοδόμηση του χρησιμοποιήθηκε η τοπική ηφαιστειογενής μαύρη πέτρα (βασαλτικός ανδεσίτης). Το παλαιόκαστρο βρίσκεται στο χωριό Μανδράκι και η είσοδος στο χώρο είναι ελεύθερη.

ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΠΗΛΙΑΝΗ
Χτισμένη σ΄έναν ψηλό βράχο στο Κάστρο του Μανδρακίου βρίσκεται η Μονή της Παναγίας της Σπηλιανής. Σύμφωνα με την παράδοση, το 1400 μ. Χ. ένας γεωργός ανακάλυψε μια μικρή εικόνα της Παναγίας, την οποία και μετέφερε στο ναό της Παναγίας της Ποταμίτισσας. Λίγες μέρες αργότερα όμως η εικόνα εξαφανίστηκε για να βρεθεί στη συνέχεια σε μια σπηλιά στην κορυφή ενός μεγάλου βράχου. Οι κάτοικοι την επέστρεψαν στο ναό αλλά το περιστατικό επαναλήφθηκε. Για το λόγο αυτό αποφασίστηκε να χτιστεί στη σπηλιά μια εκκλησία όπως και έγινε λίγα χρόνια αργότερα. Ανεβαίνοντας ο επισκέπτης 130 σκαλοπάτια φτάνει στην ιερή σπηλιά και αντικρίζει το αξιόλογο ξυλόγλυπτο τέμπλο του 1725 μ.Χ. Επάνω σε αυτό εδράζονται οι εικόνες του Ιησού, της Θεοτόκου με το Βρέφος, της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και του Αγίου Χαραλάμπου. Η εικόνα της Παναγίας, επενδυμένη από ασήμι, είναι αμφιπρόσωπη: στο πίσω μέρος εικονίζεται ο Άγιος Νικόλαος ενώ στο άλλο η Παναγία με το Βρέφος, φιλοτεχνημένη με την τεχνοτροπία της ρώσικης σχολής. Λέγεται ότι στο αριστερό χέρι της Παναγίας βρίσκεται η μικρή εικόνα που είχε ανακαλυφθεί τον 13ο αιώνα μ.Χ. Η εικόνα είναι θαυματουργή, γι αυτό και τον 15 Αύγουστο πλήθος προσκυνητών επισκέπτεται το νησί.

ΤΟ ΓΥΑΛΙ
Αποτελείται από δυο λόφους που ενώνονται μεταξύ τους με ένα στενό ισθμό. Το νοτιοδυτικό τμήμα του νησιού αποτελείται από παχιά στρώματα ελαφρόπετρας, που έχουν αποτεθεί από δυο εκρήξεις, μετά το σχηματισμό της Νισύρου. Η πρώτη έκρηξη απέθεσε σε ρηχή θάλασσα πάνω από 160 μέτρα πάχους στρώματα κίσσηρης, αυτή που εκμεταλλεύεται από το 1956 η εταιρεία Λάβα Α.Ε. Η δεύτερη έκρηξη αποθέτει ένα στρώμα ελαφρόπετρας 3-4 μέτρων πάχους στο Γυαλί ενώ καλύπτει και τη Νίσυρο με λιθαράκια ελαφρόπετρας που φτάνουν έως και ένα μέτρο πάχος.

Το βορειοανατολικό τμήμα του νησιού αποτελείται ολοκληρωτικά από παχιά ρεύματα φυσικού γυαλιού (από όπου παίρνει και το όνομα του το νησί), ο γνωστός οψιανός και περλίτης.

ΠΑΡΑΛΙΕΣ

Οι χοχλάκοι με τα χαρακτηριστικά μαύρα βότσαλα, βρίσκεται στο Μανδράκι, ακριβώς πίσω από το βράχο της Παναγίας της Σπηλιανής. Ακολουθώντας τον παραλιακό δρόμο, θα οδηγηθείτε στον Αγ.Σάββα όπου μπορείτε να κολυμπήσετε και στην συνέχεια να απολαύσετε το ποτό ή το φαγητό σας. Δίπλα στο ψαροχώρι των Πάλων βρίσκεται η ομώνυμη παραλία με άμμο και αλμυρίκια. Μετά τους Πάλους συναντάμε τις Λυές, με σκουρόχρωμη άμμο και βότσαλα. Μετά τις Λυές, ένα μονοπάτι οδηγεί στην Παχειά Άμμο, που θεωρείται και η ωραιότερη παραλία του νησιού και τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιείται για ελεύθερο κάμπινγκ. Στο νότιο και δυτικό τμήμα του νησιού κυριαρχούν οι σχηματισμοί της λάβας που πέφτουν απότομα προς τη θάλασσα δημιουργώντας δυο μικρά ανοίγματα στο Αυλάκι και την Αγία Ειρήνη. Φανταστικές επίσης παραλίες υπάρχουν στο νησάκι του Αγίου Αντώνη, δίπλα στο Γυαλί όπως και στο ίδιο το Γυαλί.

ΘΕΡΜΕΣ ΠΗΓΕΣ

Τρείς είναι οι πιο γνωστές θερμές πηγές της Νισύρου, αυτές των Λουτρών, 1.500 μέτρα βόρεια από το Μανδράκι, της θερμιανής στους Πάλους και στο Αυλάκι των Νικειών.

Τα νερά της Θερμής πηγής των Λουτρών εκμεταλλεύονται τα Δημοτικά Λουτρά Μανδρακίου απο το 1872. Είναι φημισμένες οι θεραπευτικές τους ιδιότητες στις ρευματοπάθειες, αρθροπάθειες, δερματικές παθήσεις και παθήσεις του κυκλοφορικού συστήματος. Η μέγιστη θερμοκρασίας της πηγής είναι 46 βαθμοί.

Η πηγή της Θερμιανής είναι γνωστή από την αρχαιότητα. Η επιγραφή που βρέθηκε στα ερείπια της μεγάλης στοάς των Ρωμαϊκών λουτρών τα οποία λειτουργούσαν στην ίδια περιοχή, ενισχύει την άποψη ότι ο πατέρας της ιατρικής Ιπποκράτης, είχε διαλέξει την πηγή αυτή της Νισύρου σαν ιαματικό λουτροθεραπευτικό κέντρο. Η τελευταία περίοδος κατά την οποία λειτουργεί θεραπευτικό κέντρο στην περιοχή είναι το 1895 έως τις αρχές της δεκαετίας του 30, τα γνωστά «Λουτρά Παντελίδη». Σήμερα έχουν αναστηλωθεί τα παλαιά λουτρά, αλλά δεν λειτουργούν. Η θερμοκρασία της πηγής είναι 33 βαθμοί.

Μια Τρίτη γνωστή θερμή πηγή είναι αυτή στον όρμο του Αυλακίου. Τα νερά της είχαν χρησιμοποιηθεί για λουτροθεραπείες πριν εγκαταλειφθεί ο οικισμός. Το ζεστό νερό αναβλύζει σήμερα μέσα στη θάλασσα και η μέγιστη θερμοκρασία του είναι 59 βαθμοί.

ΜΟΥΣΕΙΑ

ΗΦΑΙΣΤΕΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ
Βρίσκεται στο χωριό Νικειά και αποτελεί το πρώτο, και μέχρι σήμερα, το μοναδικό ηφαιστειολογικό μουσείο της Ελλάδας. Οι κύριοι χώροι του Μουσείου φιλοξενούν τις εξής θεματικές ενότητες: Γένεση και δομή ηφαιστείων-Ηφαιστειακές διεργασίες και Προϊόντα- Τα ηφαίστεια της Ελλάδας- Το ηφαίστειο της Νισύρου και τα άλλα ενεργά ηφαίστεια της Ελλάδας και Ηφαίστεια-Περιβάλλον-Άνθρωπός. Το μουσείο διαθέτει εκτός από τον εκθεσιακό χώρο, στον οποίο περιλαμβάνονται όλα τα πετρώματα της Νισύρους, όπως και πετρώματα άλλων ηφαιστείων και χώρους προβολής ενημερωτικού υλικού.

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ
Βρίσκεται στο κέντρο του οικισμού του Μανδρακίου. Η έκθεση του διαρθρώνεται σε ενότητες που καλύπτουν όλη την ιστορική διαδρομή του νησιού, από την προϊστορική έως την μεταβυζαντινή περίοδο.

ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ
Το Λαογραφικό Μουσείο Νισύρου στεγάζεται σε ένα διώροφο αρχοντικό του 18ου αιώνα που έχει αποκατασταθεί από το Δήμο, στα σκαλιά προς την Μονή της Παναγίας Σπηλιανής στο Μανδράκι. Οι χώροι του μουσείου είναι έτσι διαμορφωμένοι ώστε να περιλαμβάνουν όλα τα δωμάτια ενός παραδοσιακού Νισύρικου σπιτιού, όπως την κουζίνα, τον φούρνο και την κρεβατοκάμαρα (τη λεγόμενη “μονή”). Στο μουσείο παρουσιάζονται διάφορα χρηστικά -κυρίως- αντικείμενα λαϊκής τέχνης τα οποία δεν χρησιμοποιούνται σήμερα. Αλέτρια, δρεπάνια, σκάφες, χειρόμυλοι είναι μερικά από τα καθημερινά αντικείμενα των κατοίκων του νησιού. Επίσης, υπάρχει μεγάλη συλλογή από κεντήματα, υφαντά, διάφορα έγγραφα καθώς και φωτογραφικό υλικό από ντόπιους του νησιού που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην ιστορία του τόπου. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η κρεβατοκάμαρα, η λεγόμενη “μονή”. Ήταν ο χώρος που ξεκουράζονταν ολόκληρη η οικογένεια και περιελάμβανε δύο χώρους φύλαξης, το κελάρι και το γκλαβάνι, όπου συνήθιζαν οι Νισύριοι να αποθηκεύουν ρούχα, σκεπάσματα και διάφορα άλλα αντικείμενα.

ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ
Περιέχονται εκθέματα της Ιεράς Μονής Παναγίας Σπηλιανής και της ενορίας της Παναγίας ποταμητίσσης Μανδρακίου. Στα εκθέματα περιλαμβάνονται ιερά εκκλησιαστικά κειμήλια, άμφια ιερών ναών, Ιερά Ευαγγέλια, Ιερά Σκεύη, Ιερές Εικόνες και δώρα-αντικείμενα αξίας ως τάξιμο προς την Ιερά Μονή.

ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ

  1. Tην Τρίτη του Πάσχα γίνεται πανηγύρι στο Μοναστήρι της Παναγίας της Ευαγγελίστριας.
  2. Στις 20 και 21 Ιουνίου γίνεται εορτασμός προς τιμήν του Αγίου Νικήτα που είναι και ο Πολιούχος του νησιού, καθώς και περιφορά της εικόνας στο Μανδράκι.
  3. Στις 30 Ιουνίου ,στο χωριό Πάλοι γίνεται πανηγύρι και τιμάται η ημέρα των Αγίων Αποστόλων.
  4. Στις 19-20 Ιουλίου στον Προφήτη Ηλία, στο χωριό Νικεία.
  5. Στις 26-27 Ιουλίου, στην τοποθεσία Αυλάκι γίνεται πανηγύρι στην γιορτή του Αγίου Παντελεήμονα .
  6. Στις 14-15 Αυγούστου η διοργάνωση πανηγυριού από την Ιερά Μόνη Παναγίας της Σπηλιανής στο Μανδράκι με προσέλευση κόσμου από όλα τα Δωδεκάνησα, αποτελεί την σημαντικότερη εκδήλωση που πραγματοποιείται στην Νίσυρο.
  7. Στις 14-15 Αυγούστου διοργανώνεται πανηγύρι από την Ιερά Μονή Παναγίας Κυράς.
  8. Στις 22-23 Αυγούστου γίνεται πανηγύρι στην Ιερά Μονή Παναγίας Κυράς για τον εορτασμό των εννέα ημερών από την Κοίμηση της Θεοτόκου.
  9. Στις 8 Σεπτεμβρίου εορτάζεται το Γενέσιο της Θεοτόκου στον Εμπορειό.
  10. Στις 13-14 Σεπτεμβρίου γίνεται πανηγύρι στην Μονή Τιμίου Σταυρού κοντά στο Αργος.
  11. Στις 25-26 Σεπτεμβρίου το πανηγύρι για την εορτή του Άγιου Ιωάννη του Θεολόγου στο μοναστήρι που βρίσκεται στο χωριό Νικειά.
  12. Στις 7-8 Νοεμβρίου, στο χωριό Εμπορειός γίνεται πανηγύρι στην εορτή του Αρχάγγελου Μιχαήλ.
  13. Στις 21 Νοεμβρίου πανηγύρι στα Εισόδεια της Θεοτόκου στο χωριό Νικειά.

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ

Η Νίσυρος αποτελεί  ισχυρό πόλο έλξης για χιλιάδες επισκέπτες. Καταπράσινη, διάσπαρτη από ιστορικά μνημεία, εντυπωσιακές εναλλαγές τοπίου,  προσελκύει εκατοντάδες περιπατητές και φυσιολάτρες.
Εκτός από ένα δίκτυο αμαξιτών δρόμων, υπάρχουν πάνω από 40 μονοπάτια που οδηγούν σε κάθε γωνιά του νησιού. Θα παρουσιάσουμε τα σπουδαιότερα, και αυτά που είναι εύκολα πρσβάσιμα και ευδιάκριτα, και που δεν απαιτούν μεγάλη εμπειρία.

ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΗΛΙΑ-ΝΗΦΙΟΣ
Είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον μονοπάτι, αυτό που οδηγεί στην ψηλότερη κορυφή της Νισύρου (υψόμετρο 698 μ.). Μέχρι το μοναστήρι της Ευαγγελίστρας υπάρχει αμαξιτός δρόμος. Η ανάβαση ξεκινά από το μοναστήρι της Ευαγγελίστρας, και ο χρόνος μέχρι την κορυφή είναι περίπου μία ώρα κανονικό περπάτημα χωρίς στάσεις. Το μονοπάτι είναι βατό και ευδιάκριτο στο πρώτο μέρος του, ενώ χρειάζεται προσοχή για να μην το χάσετε μεταξύ των 450-500 μέτρων.

ΛΑΚΚΙ-ΚΡΑΤΗΡΑΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ
Αν συνεχίσετε το προηγούμενο μονοπάτι, και από το Νύφιο στρίψετε δεξιά θα κατευθυνθείτε στο Λακκί, πάρτε το δρόμο για το Στέφανο και κατεβείτε στον πυθμένα του. Αφουγκραστείτε τη βουή του γεωθερμικού ρευστού καθώς ανεβαίνει στην επιφάνεια. Προσοχή μην ακουμπήσετε στα πετρώματα και τα ρευστά ρουχισμό και σακίδια γιατί καταστρέφονται πολύ γρήγορα. Αν επισκεφτείτε τον κρατήρα κατά την περίοδο των βροχών, θα απολαύσετε το θέαμα της κοχλάζουσας λάσπης. Το μεγαλύτερο μέρος του πυθμένα του Στέφανου μετατρέπεται σε λάσπη που βράζει.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΑ-ΕΜΠΟΡΕΙΟ-ΛΑΚΚΙ
Κι αυτό το μονοπάτι ξεκινάει από την Ευαγγελίστρα, και κινείται στο βόρειο χείλος της καλδέρας. Το μονοπάτι καταλήγει στο Εμπορειό, όπου αξίζει να το περιηγηθείτε για την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική του, τα υπολείμματα του Μεσαιωνικού κάστρου, το ναό του Ταξιάρχη.

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΦΑΓΗΤΑ & ΠΟΤΑ

Στην Νίσυρο θα βρείτε παραδοσιακές συνταγές όπως πιτθιά (κεφτέδες από ρεβίθια), μπουκουνιές (χοιρινό κρέας μαγειρεμένο με λίπος), καπαμά (κατσίκι γεμιστό με ρύζι) σκορδαλιά με αμύγδαλα ενώ στις σαλάτες κυριαρχεί η κάπαρη. Δοκιμάστε, επίσης, αγραμυτθόζουμο.

Ιδιαίτερα είναι τα τυριά της Νισύρου, με πρώτα και καλύτερα τη μυζήθρα, τη σακουλιαστή και το τυρί της τυριάς (ντόπιο τυρί ψημένο σε κόκκινο κρασί).Ως επιδόρπιο οι επιλογές είναι πολλές ανάμεσα στα παραδοσιακά γλυκά της Νισύρου, όπως  τα ψιλοκούλουρα, τα ξεροτήγανα, οι δίπλες, οι λουκουμάδες, τα φοινίκια, οι κουραμπιέδες, η μουσταλευριά , ο χαλβάς και τα γλυκά κουταλιού (κυδώνι, νεράντζι,  ντοματάκι).  Ζητήστε, ακόμη, παστελλαριές (σύκα ανοιγμένα, με αμυγδαλόψιχα και σουσάμι).

Το νησί έχει παράδοση και στα ποτά, με πιο διαδεδομένη τη σουμάδα. Πιείτε και κουκουζίνα (απόσταγμα από σταφύλι ή σύκα που έχει παρόμοια γεύση με την ρακή), αλλά σάψυχο και δεντρολίβανο.